El Çiçeği | Onur Sakarya

 Düşündüm de rüyalar korkunç derecede kalın

Rüyalar içi tıka basa dolu
metal kumbara

Uzun bir anı yineledim, kafam
bombok

Küçük buluttan makas, büyük
evliyalardan keten

Bir sarıyı içime gömerken
büyüdü küre enlemesine

Yalnızlar griye otomatikleşir bir süre sonra

Sekiz kilo beyni yıkayan bir
makine yapmış

Uyku yutan çocuğun ev gezmesinde

Sanrısı mutfak korkuluğu olan bir kadın

Düşündüm de rüyalar korkunç derecede kalın

Rüyalar içi tıka basa dolu
metal kumbara

Gitgide silikleşiyor gök ve yüz kenarları

Otogarlar bir çirkini daha çağırıyor uykulu sesiyle

Uzun bir anı yinelerken kendimi
heceledim

Kafam bombok ve yollar ölüm
gibi uzanıyor önümde

Yüzümü veriyorum bir leyleğe

Götürsün diye çok uzak bir
saten akşamına

Düşündüm de dışarısı hep gözler denizi

Dışarısı kararmış gümüşlerle
çevrili bir rüya

Bir ayraç koyuyorum gözlerinin bittiği yere

Bir buket el veriyorum ellerine