Elmayı yemeden fark ettim çıplaklığımı.
O Adem kadar cesur değildi, utanmadı.
“27…”
Önümdeki adamın göbek deliliğine baktım, ne aşağı ne de
yukarı.
yukarı.
Sanki göbeğinden besleniyordum.
Acıkmıştım…
Elmayı yemeden fark ettim çıplaklığımı.
O, Adem kadar cesur değildi, utanmadı.
“Güzelsin…” dedi.
Başka şeyler de söyledi,
dili dönmedi.
27 adımda gitmiştim durduğu yere.
Saymıştım. Sayarım zaten hep.
Kayıkları, vapurları, ölenleri…
Bir tek yılları unuttum…
Göbeğinden bıçakladım onu,
ne aşktı ne meşk…
