Yalnız bırakın beni!
Gidin!
Gidin savaşın siz,
Heykelleri verin bana
Anlamazsınız taşların dillerinden, kırılırlar
Kırarsınız onları,
Susun!
Tapmayın hiçbirine
Tanrı değil onlar!
Koruyun sadece,
Şişt kırılgan onlar, kırmayın!
Gidin kan için siz,
Beni bırakın!
Yamalı paltomdan sızan yaşanmışlıklarla doyarım,
Aç çocukları, kedileri, köpekleri bile beslerim,
Onları da bırakın bana
Onları verin bana!
Çocukların hayvanlara kitap okuduklarını göreyim
Küçücük elleriyle köpeklere kuş resmi yapsınlar
Çiçek açsın, dört ayrı din ve dil buluşsun yoncada…
Siz bilemezsiniz bu bilmeceyi
Sizin çarşıdan alınmış renkleriniz yok.
Benim var,
Açın şu çekmeceyi
Gördünüz mü?
Göremediniz…
Gözleriniz kör çünkü
Alın gözlüğümü takın,
Ah…
Baylar bayanlar ah…
Dünya yok olmuş,
Bu akıl kontrolsüz ve eklem ağrıları…
Oda verin bana denizi görsün!
Oda verin diyorum güneş rahatça misafirim olsun!
