“Kaybetmek hiç bu kadar azametli olmamıştı…”
Dünyanın bir yerinde kendine kapanmakla lanetlenmiş, yalnız ve fırtınalı bir liman şehri varmış. Dünyanın geri kalanına bağıran çocuklarına da, kendi lanetini bulaştırırmış; Seattle Laneti… Taş gibi lanet, son olarak Grunge’ın en delifişek sesini alıp götürdü. Chris Cornell ve onun güneşindeki kara delik, karıştığı ruhlarımızda kaldı.
Berk Kuruçay, Chris Cornell ve eşrafı müzisyenlerin o liman kentinden çıkıp dünyanın üstüne nasıl yürüdüklerini yazdı; Heavy Metal’in zincirleri arasından geçip, Glam Metal’in süsünü temizleyereķ, kareli banliyö gömleklerinin isyanını anlattı.
Grunge diyor ki; kaybetmek hiç bu kadar azametli olmamıştı.
