Ortalık Karışık, Çıkma Kendinden | Koray Sarıdoğan

11 Haziran 2014

Ben zihnimi temizlemek istemiştim, beynim köpürdü birden
Arınmak, dedim, demek ki, vazgeçmek demek beyninden.
Özenmeyince güzel olur ya, özenmeden tepeden tırnağa,
Bir şekerli bataklığa battım ben.

Kendinden çıkılmazlık bir ilahi mesajdır yeterince hissedersen.

Elbet bir lütuftur alkolsüz dönen baş,
Maddesiz açılan algı,
Nesnesiz gelen ilham.
Yani kısaca, senin sana yettiğini bilmenin lütfu
Karışır, kendinden çıkılmazlığın lanetine.
Cümle beddua beyhude;
Allah belasını halihazırda,
Halihazırda Allah lütfunu da
Allah yine insanın kendisiyle
vermiştir; insana en yakışan biçimde.

Elbet vardır panzehirler ve zehirler; çok şükür.
Fakat ölüm, telafi etmeyecektir yaşamı.

Omuzlarına dek battığı bataklığı,
Yorgun bir huzur gibi örter insan sırtına.

İnsan sonradan sorar ve anlar:
İğrenilirken sülüklerin biçiminden,
Salyangozlar, evleri olduğu için mi sevilir…
Böyle olunca anlar insan:
Öyle birbiri ardında tren rayları
yüz üstü mü yatar, sırt üstü mü;