Spine Collector · Binden Fazla Dosyayı Çalan Kitap Hırsızı

30 Eylül 2026

Yayın dünyasının son on yılda karşılaştığı en tuhaf suç hikâyelerinden biri yeniden gündemde, bu sefer suçlu bir kitap hırsızı. Defector yazarı Patrick Redford, 29 Eylül 2026’da yayımlanan Only If You Get Caught podcast bölümünde, sektörün “Spine Collector” (Sırt Koleksiyoncusu) adını taktığı kitap hırsızını ele aldı. Spine Collector, beş yılı aşkın bir süre boyunca Margaret Atwood’dan Sally Rooney’ye, Ian McEwan’dan hiç tanınmayan ilk roman yazarlarına kadar yüzlerce ismin henüz basılmamış dosyalarını ele geçirdi. Hikâyeyi bu kadar merak uyandırıcı yapan şey ise hırsızın bu kitapları ne satması ne de internete sızdırmasıydı.

Redford, bölüme konuk olarak Reeves Wiedeman’ı çağırdı. Wiedeman, Lila Shapiro ile birlikte New York dergisinin kültür sitesi Vulture için vakanın en kapsamlı dizisini yazan gazeteci olarak biliniyor ve bugün The New Yorker’da çalışıyor. İkilinin peşine düştüğü soru, yıllardır yanıtsız kalan soruyla aynı: Bir insan hapse girme riskini neden yalnızca kitap okumak için göze alır?

Spine Collector yayıncıları nasıl kandırdı?

Hikâye 2016’da başladı. Yazarlar, editörler ve edebiyat ajansları, birlikte çalıştıkları tanıdık isimlerden gelmiş gibi görünen e-postalar almaya başladı. Bu e-postalarda genellikle baskıya hazırlanan bir romanın son hâli isteniyordu. Gönderici adreslerinde gözden kaçması kolay hileler vardı; örneğin Macmillan yayınevinin adındaki “m” harfinin yerine yan yana yazılmış “r” ve “n” harfleri konuyor, böylece “Macrnillan” gibi bir alan adı ilk bakışta gerçeğinden ayırt edilemiyordu. ABD Adalet Bakanlığı, hırsızın bu yöntemle 160’tan fazla sahte alan adı kaydettiğini açıkladı. Bir siber güvenlik şirketi ise 2020’de bu sayının 300’ü aştığını tespit etmişti.

Hırsız sektörü içeriden tanıyan birinin rahatlığıyla konuşuyor, doğru jargonu kullanıyor ve hangi kitap için kimin kılığına girmesi gerektiğini biliyordu. Stieg Larsson’un Millennium serisinin devamı olan The Girl Who Takes an Eye for an Eye için kitabın İtalyanca çevirmeni kılığına girip yayıncıya ve yazarın ajansına birkaç dakika arayla e-posta attı. Bazı ajanslar bu e-postaları o kadar inandırıcı buldu ki bir edebiyat ajanı yedi ay boyunca sahte adrese birden fazla dosya gönderdi. Tuzağı fark edenler ise çoğu zaman küçük ayrıntılar sayesinde kurtuldu. William Morris ajansında çalışan bir asistan, patronunun e-postalarında asla “lütfen” ya da “teşekkürler” yazmadığını bildiği için şüphelendi. İsrailli bir yayıncı da iş yazışmalarında hiç kullanmadığı İbranice ile yazılmış bir talep gelince durumu sezdi.

Margaret Atwood’un kitabı gecikti, İstanbul da hedefteydi

Canadian author Margaret Atwood gives a press conference following the release of her new book ‘The Testaments’ a sequel to the award-winning 1985 novel “The Handmaid’s Tale” in London on September 10, 2019. (Photo by Tolga Akmen / AFP) (Photo by TOLGA AKMEN/AFP via Getty Images)

Hırsızın en ısrarcı olduğu kitaplardan biri Margaret Atwood’un The Testaments (Türkçede Ahitler) romanıydı. Saldırılar o kadar yoğunlaştı ki Atwood’un ajansı son dosyayı yabancı yayıncılarla paylaşmayı erteledi ve bu karar kitabın dünya genelindeki çıkışını geciktirdi. Hırsızlık ya da hırsızlık girişimi bildiren isimler arasında Jennifer Egan, Anthony Doerr, Ethan Hawke, Kevin Kwan, Eka Kurniawan ve yönetmen Bong Joon Ho gibi isimler de yer alıyordu.

Vaka yalnızca İngilizce yayıncılıkla sınırlı kalmadı. Publishers Weekly’nin 2018’deki haberine göre Taipei, Barselona, İsveç ve İsrail’in yanı sıra İstanbul’daki ajans ve yayınevleri de hedef alındı. Vulture’ın 2020 itibarıyla derlediği bilgilere göre 30 ülkede en az 200 şirket ya hedef olmuş ya da kimliği taklit edilmişti. Pandemi döneminde hırsız daha da saldırganlaştı; oyununu bozan bir editöre koronavirüsten ölmesini dileyen bir mesaj gönderdi, ele geçirdiği kitaplar hakkında rapor yazdırmak için çevirmen tutup ödeme zamanı gelince ortadan kayboldu.

FBI hırsızı yakaladı ama asıl soru cevapsız kaldı

Sır perdesi 5 Ocak 2022’de kısmen aralandı. FBI, New York’taki JFK Havalimanı’na inen 29 yaşındaki İtalyan vatandaşı Filippo Bernardini’yi gözaltına aldı. Londra’da yaşayan Bernardini, Simon & Schuster’ın İngiltere ofisinde yabancı haklar alanında çalışıyordu. Hakkında elektronik yoldan dolandırıcılık ve ağırlaştırılmış kimlik hırsızlığı suçlamasıyla toplamda 22 yıla kadar hapis istemi bulunuyordu.

Bernardini, Ocak 2023’te elektronik dolandırıcılık suçlamalarından birini kabul etti. Hâkim Colleen McMahon, Mart 2023’te onu gözaltında geçirdiği süreyle cezalandırdı; Bernardini ayrıca Penguin Random House’a 88 bin dolar tazminat ödemeye ve sınır dışı edilmeye mahkûm edildi. Çalınan binden fazla kitabın hiçbiri karaborsaya düşmedi, hiçbir yazardan fidye istenmedi. Bernardini’nin kendi açıklaması ise dosyaları “herkesten önce sahiplenmek ve onlara kıymet vermek” istediği yönündeydi.

Patrick Redford’un cevabı yayıncılığın kapalı prestijinde

Redford’a göre hırsızın motivasyonu doğru açıdan bakıldığında anlaşılır hâle geliyor ve bu açı yayıncılığın kendi iç çelişkilerinden geçiyor. Yayıncılıkta işler çok rağbet görüyor ama çoğu zaman düşük ücretle yapılıyor. Sektör hangi kitabın satacağını ve nasıl pazarlanacağını her zaman kestiremiyor, yazarları da başarıyı neredeyse imkânsız kılan yan işlere zorlayabiliyor. Buna rağmen pek çok kişi için bir kitap yayımlamaktan ya da bir kitabın çıkışında emek vermekten daha havalı bir şey yok. Redford’un deyişiyle kitap hırsızının neden bunu yaptığını anlamak için önce yayıncılığı anlamak gerekiyor.

Bu yorum, vakayı basit bir siber suç hikâyesi olmaktan çıkarıyor. Spine Collector, kapısından içeri girmek için can attığı bir dünyanın en değerli sırlarını, yani henüz kimsenin okumadığı kitapları ele geçirerek o dünyanın bir parçası olduğunu hissetmek istemiş gibi görünüyor. Çeviri haklarının, dosya dolaşımının ve ajans yazışmalarının benzer biçimde işlediği Türkiye’deki yayın dünyası için de bu hikâye hem tanıdık hem de uyarıcı bir örnek olarak okunabilir.

Redford’un bölümü Defector’ın YouTube kanalında ve podcast platformlarında dinlenebiliyor.