Çeviri Öykü
Hayatım boyunca ilk kez bu kadar önemli olduğum tek zaman dilimiydi ve o sıralarda Aşağı Burma’nın Moulmein kentinde yaşayanların çoğu benden nefret ediyordu. Kasabanın yetkili polis amiriydim ve sebepsiz Avrupa karşıtlığı son derece şiddetliydi. Kimse ayaklanma çıkaracak kadar cesaret gösteremiyordu ama örneğin; Avrupalı bir kadın tek başına pazara gidecek olsa muhtemelen birileri üstüne başına tükürürdü.…
Adımsayarım yirmi beşi gösteriyordu; yürümeyi hiç bırakmak istemesem de öyle yorulmuştum ki dinlenmek için bir kilometre taşına oturdum. İnsanlar alay ederek yanımdan geçip duruyorlardı ama ben buna alınganlık gösteremeyecek kadar hissizdim. Hatta büyük eğitimci Bayan Eliza Dimbleby rüzgar gibi esip geçerken beni direnmem için cesaretlendirmeye bile çalıştı, bense sadece gülümseyip şapkamı kaldırdım. İlk başta; bir…
Nick, meyve bahçesine uzanan yola saptığında yağmur durmuştu. Meyveler toplanmış, sonbahar rüzgarı yapraksız ağaçların arasından esiyordu. Nick şöyle bir durdu ve yağmurdan ıslanıp parlak kahverengiye dönen otlar arasına düşmüş bir elma alarak kalın yün montunun cebine attı. Yol, tepenin sonundaki meyve bahçesinde son buluyordu. Bacasından tüten duman ve yalın verandasıyla kulübe oradaydı. Arka tarafta garaj,…