Önceleri karşıma çıkan tüm insanların acısını paylaşmaya çalışıyordum. Sanki onlara olanların bir sorumlusu da benmişim veya onların acısını dindirecek olan tek benmişim gibi hissediyordum. Oysa bu dünyada en iyisinden en kötüsüne, herkesin bir acısı vardı; hatta dünya, üzerindeki yaldızı kazıdığınızda baştan aşağı, beşikten mezara dek acıydı. Yapabileceğim bir şey olmadığını fark edip rahatlamam gereken o...