Kötü Haber Yok Mu? | Damla Orhan

Boş gözlerle baktı doktor

Derin
bir oh çektirecek cümleler sanki ağzında sakızdı,

Çiğnerken
konuşamıyor…

Ağzında
lokma varken de konuşulur doktor!

Sigaranın külü belimin sağına değdi,

Görünür
olmasaydım eğer, böbreğim kül tablası olabilirdi

unutmayayım;
eve dönünce böbreğimi çıkarıp kül tablası yapacağım.

Hatta
tüm organlarımı hediyelik eşya dükkanına bağışlarım.

Bağırsaklarımdan
içi görünen bir kutu olur, içinde de tüm hayaller barınır!

Bir
adam vardı, beni öperken gay olduğunu söylemişti,

sonra
baba dedim ona

babalar
gününde hediye bile adım;

kafatasından
telefon, o dükkandan…

Geçen
çamaşır takımı almıştım,

Tezgahtar
pek güler yüzlüydü

çıkarken
‘iyi bedeller…’ dedim

günü
çürütmek istemiştim;

alkolden
kalma bacağımın çürüklüğü gibi…

Ayıktım
ben

Tıpkı
şu an doktorun 6 gözünü gördüğüm gibi…

Gözüm
aydınmış öyle dedi doktor:

Hastamız
gözünü açmış ve beni istemiş

İyi
haber bu kadar uzun sürer mi?

İyi
haber, dalağımı deldi

İyi
haber, tezgahtar kızın yüzünü havaya uçurdu

İyi
haber, gebeliğimi sonlandırdı

İyi
haber, kendimi ufak dilimlere bölüp mercimek çorbasının yanında ikram etti!

Gözüm
aymadı,

çünkü
gözüm kördü benim.

Midem
bulandı, kokusu havaya karıştı

Kulağım
çıktı ve ensemden öbür kulağıma sokulup ‘iyi bedeller’ dedi…