15 49.0138 8.38624 arrow 1 arrow 1 4000 1 0 horizontal https://kalemkahveklavye.com 300 0
theme-sticky-logo-alt
img-alt
img-alt
img-alt
img-alt
mültecilik
“Otobüs hızla dolmuştu. İçinde bir şeyler yer değiştirdi ve ağlamaya başladı, bir çocuk ağlaması gibi değil ama daha masum, dünyaya sessizce isyan edercesine ağlıyordu, bir yetişkin gibi, usulca… Her şeyi kontrol altında tutmak isterken dünyanın yükünün ne olduğunu da anlamaya başlıyordu.” ( s.222) Özgür Topraklar‘ı okumayanlara nasıl anlatırım diye düşünerek ilerlerken bu paragrafta bir an…
Oturduğum ortopedik koltuktan baktığım tiyatro sahnesinde, bir tırın konteynerine sıkıştırılmış bir sürü mal görüyordum. Bu mallardan bazıları canlıydı. Size, bana benziyorlardı. Basbayağı insandı bunlar. Oturduğum koltuk Ortadoğu’daydı. İzmir Devlet Tiyatrosu’nda, Hüseyin Alp Tahmaz’ın yazdığı, Volkan Özgömeç’in yönettiği “Nereye” adlı oyun için ayırtılmış bir koltuk… Asya’dan Avrupa’ya doğru uzanan bir yemek borusunun üzerinde… Bundan üç yıl…