15 49.0138 8.38624 arrow 1 arrow 1 4000 1 0 horizontal https://kalemkahveklavye.com 300 0
theme-sticky-logo-alt
img-alt
img-alt
img-alt
img-alt
img-alt
dua
 Utanç, babamın artık ölmesi gerektiğini söylüyordu. Yıllar sonra babam öldüğünde utancımın bencil ve halden anlamayan egom olduğunu anladım. Bir şeyleri anlayarak dünyaya karşı diyet ödüyordum. O gün de apartmanlar tarafından sorgulanıyorduk. Dar sokaklar düşüncelerimizde açılan kırbaç yaralarıydı ve mahallemizin haritası bu yaralardan oluşuyordu. Babam pencereden çıkıp avaz avaz bağırmaya başladı. Bittiğini, tükendiğini, artık dayanamadığını haykırıyordu. Üstünü…
Bak: 44 numara, sol tarafı yırtılmış ayakkabı hangi duayı ezberlerdilerse, onu koyacaklar içine Tırnağım kırıldı, ağladım İç çekerken babama ağlamaya başladım Sonra fabrikaya, sonra kendime, sonra sobadaki kömürün bitişine, sonra Soma’nın kadınları ve kızlarına… Annem yıllarca ayakkabı koymuştu kapımıza, Öyle uzun kalmıştı ki o ayakkabı kapının önünde; dua niyetine olduğunu sanmıştım Dua… Her gün okunuyordu…
Duyuyorum 4 meleğiyle Ethem sonsuzmuş artık. Tanrım çıldırmama izin ver!  (Tarih: 16 Haziran 2013 saat: 03:47 ve ben kusuyorum, bağırıyorum, dövülüyorum, Tenim sağlam… Yazılarım düşük yapıyor. Çok sancıyorum, kalem ve düşünce kaybediyorum… …sonra, parantez dışı kalıyorum.) Uyunmuyor, uyutmuyor bu gece. Ruhum deliniyor… Binlerce çığlık duyuyorum gidemediğim yerlerden. Korkuyorum, ürküyorum sabahı görmekten. Kan akacak doğmamış bebelerden. Dinliyorum radyodan…