Yaya Yolcu
Berker Yörgüç’ün, üçüncü ve son bölümünü okuduğunuz “Yaya Yolcu” şiirinin tüm bölümlerine BURADAN ulaşabilirsiniz. Ey örtüsüne bürünen, kalk ve uyar!* I Tortuydu taş atan, tortuydu uğuldayan İhbar yapan tortuydu, üstümüzü arayan Kolcuları atlatıp güneşlere serildiğin zaman Şehirde bıraktıklarını ganimet sayan tortuydu İnceydin, dal gibiydin, közü karıştırırken dalgın Pazarlıkçı tortuydu, seni bir soysuza satan II Bilmiyoruz…
Berker Yörgüç’ün, ikinci okuduğunuz “Yaya Yolcu” şiirinin tüm bölümlerine BURADAN ulaşabilirsiniz. Reşad Halife’ye, “Köpük, kaybolup gider; ancak insanlara yarar veren ise yerde kalır.”*   I Köpüktü tarla yakan, köpüktü peçe yırtan İşmar eden köpüktü, duvarlara ağlayan Çölde uyuduğum zaman yüzümde biriken kumlar Bahçe lambası yanınca suskunlaşan dünya Çarşaflar katlanırken kapı çaldığında Yatıya gelen hüzün köpüktü…
Berker Yörgüç’ün, birinci bölümünü okuduğunuz “Yaya Yolcu” şiirinin tüm bölümlerine BURADAN ulaşabilirsiniz. I Kabuktu hır çıkaran, kabuktu silah bırakan Antlaşmayı bozan kabuktu, nöbette uyuklayan Seni görünce kendini bıraktığı yerde bulan biz Dersteki uğultu kabuktu Yürürken zincir sesleri gelirdi koridordan II Sesleri kulaklarıma Zincir şıngırtılarıyla gelen dünya Dün ateş yakarken ovalarında Şimdi telefonda donuk bir sestir…