iğne
-Neden deliremiyorum? -Bu bir lütuftur… Korkularımızın koşar adımlarını, kabuslarımızın sakin endişelerinde duyduk. Korkularımızın kokusu burnumuza gelmeden ete büründü; karşımızda gördük onları. İnsanlardı. Planlardı. Dostlardı. Taraflar ve araflardı. Taraflar arasında kalmış “ara”lardı. Arada kaldık. Nasıl bir hayat yaşadığımızı sorguladığımız ilk sabah, sonumuzun başıydı. Varoluşumuzu önceki gece bilinçsiz bir banyo fayansında tırnakladık; kanı başımızdan sızdı. Başlangıcımız, sonumuzu…